Wie ben je en waar krijg je energie van in je werk?
Ik ben Rembrandt Sutorius, directeur van ARTIS. Ik woon én werk in ARTIS, dus het is inmiddels echt een manier van leven geworden. ARTIS heeft een belangrijke missie: we willen mensen laten ervaren dat we onderdeel zijn van de natuur, en dat we er dus ook verantwoordelijkheid voor dragen.
Wat mij iedere dag motiveert, is dat we hier op zo’n bijzondere plek midden in Amsterdam aan die missie kunnen werken. En dat doen we met enorm betrokken en bevlogen collega’s, die zich met hart en ziel inzetten voor ARTIS.
Wat weten buurtbewoners misschien nog niet over ARTIS, maar zouden ze wel moeten weten?
Ik denk dat veel mensen geen idee hebben hoeveel er bij ARTIS gebeurt. We organiseren jaarlijks zo’n 7.000 activiteiten en educatieve programma’s! Van rondleidingen door het park en verhalen van dierverzorgers tot colleges over natuurbehoud en activiteiten in het ARTIS-Groote Museum en Micropia.
Daarnaast dragen we bij aan wetenschappelijk onderzoek en het behoud van bedreigde soorten, zowel in Nederland als wereldwijd.
Ook vertellen we verhalen die bezoekers misschien niet verwachten, bijvoorbeeld over seksuele diversiteit in de natuur. Het mooie is dat mensen na zo’n rondleiding vaak met heel andere ogen naar de natuur kijken. Er is hier zoveel meer te ontdekken dan je op het eerste gezicht zou denken.
Wat is jouw verborgen parel in De Plantage?
De Hortus. Een heel mooi, besloten stukje Amsterdam. Bij ARTIS stap je natuurlijk ook een oase binnen, maar bij ons is het vaak druk met bezoekers. De Hortus is wat intiemer en heeft een bijzondere rust. Een heerlijke plek waar ik eigenlijk te weinig kom.
Met welke bijzondere Amsterdammer zou je daar graag eens afspreken?
Met Marleen Stikker. Ik bewonder de manier waarop zij de vanzelfsprekendheid van zaken bevraagt. In onze maatschappij volgen ontwikkelingen op het gebied van cultuur, natuur, technologie en democratie elkaar razendsnel op. Zij weet steeds de juiste vragen te stellen en daarmee het gesprek op gang te brengen.
Ik ben vooral benieuwd hoe zij nu kijkt naar onze relatie met natuur en technologie, en hoe we mensen kunnen stimuleren om daar anders naar te kijken. Wat wij bij ARTIS proberen te bereiken met natuur, doet zij op haar manier met technologie. Dat maakt haar voor mij een heel interessante gesprekspartner.
De vorige geinterviewde, Paul Hermanides, heeft een vraag voor jou: De manier waarop de samenleving kijkt naar dieren in gevangenschap is veranderd. Hoe gaat ARTIS de komende jaren om met kritische stemmen en hoe wil het park zich verder ontwikkelen?
De manier waarop we naar dieren kijken verandert, en dat is goed. Kritische vragen over het houden van dieren zijn belangrijk en houden ons scherp. ARTIS bestaat al bijna 190 jaar en in die tijd is onze kijk op dieren en natuur enorm veranderd. Dat zie je terug in de manier waarop we onze verblijven inrichten, welke dieren we houden en de keuzes die we maken op het gebied van dierenwelzijn. We blijven ons daarbij afvragen welke dieren hier wel en niet passen, en onder welke omstandigheden. Dierenwelzijn moet altijd een absolute randvoorwaarde zijn.
Ik denk dat de relevantie van een dierentuin nog nooit zo groot is geweest als nu. We zitten midden in een klimaat- en biodiversiteitscrisis. Om daar iets aan te veranderen, is maatschappelijke gedragsverandering nodig en als je dat wilt bereiken, heb je iedereen nodig. Er zijn maar weinig plekken waar zoveel verschillende mensen samenkomen als in ARTIS. Mensen komen voor de leeuw, maar doen dan ook kennis op over biodiversiteit en het belang van natuurbehoud.
Educatie in ARTIS strekt zich uit van de kleinste microben tot aan de verste planeten in ons heelal en ik ben erg trots op deze holistische benadering. We willen mensen verwonderen door verhalen te vertellen, maar vooral door mensen de natuur te laten voelen en ervaren. We willen laten zien dat het ook anders kan. Zo werken we er hard aan om als organisatie klimaatpositief te worden en daarmee hopen we mensen te stimuleren om ook hun steentje bij te dragen.
Aan wie geef je het stokje door?
Ik geef het stokje graag door aan Kriterion. Het is een bijzondere plek in De Plantage, niet alleen vanwege de films en documentaires die er worden vertoond, maar ook omdat de bioscoop volledig door studenten wordt gerund. Kriterion biedt mensen de mogelijkheid om via films nieuwe perspectieven te ontdekken en anders naar de wereld te kijken. Ik ben benieuwd hoe zij hun rol zien in een samenleving die steeds verder verandert.
En welke vraag wil je aan Kriterion stellen?
In een tijd waarin technologie en digitalisering steeds meer invloed hebben op ons leven en persoonlijk contact onder druk lijkt te staan, welke rol speelt Kriterion dan als plek waar mensen samenkomen en via films nieuwe perspectieven ontdekken? Is die rol de afgelopen tien jaar veranderd?