Wie ben je en wat doe je precies?
Ik ben Rosalinda Lourens en ik werk al 25 jaar bij Nationale Opera & Ballet, op de kostuumafdeling in de ververij. Wij zorgen dat stoffen en kostuums precies de juiste kleur en uitstraling krijgen – soms nieuw, soms juist gebruikt, verweerd of “geleefd”. Het gaat tot in detail: bij een jurk verven we bijvoorbeeld ook de schoenen exact in dezelfde tint, zodat alles één geheel vormt.
Waar krijg je energie van in je werk?
Ik krijg vooral energie wanneer er een nieuwe productie binnenkomt en we samen mogen uitdenken: “Hoe maken we dit?”. Elke opera of ballet heeft een eigen ontwerper met een eigen wereld. Wij vertalen dat idee naar stoffen, kostuums en details. Het mooiste moment is wanneer een tekening uiteindelijk ook echt zo op het toneel verschijnt.
Ga je ook kijken bij repetities of de generale?
Jazeker, je ziet het werk dan in het licht en op het toneel. Soms komen er nog aanpassingen van de ontwerper: iets donkerder, een tint anders, meer roest of slijtage. Dan passen we dat nog aan, tot aan de generale repetitie.
Wat weten buurtliefhebbers niet, maar zouden ze leuk vinden om te weten?
Je zou niet verwachten dat er hier op de vierde verdieping een ververij zit! Alle pruiken, hoeden en kostuums, worden hier met de hand gemaakt.
Als je ziet hoeveel tijd, aandacht en vakmanschap erin zit, snap je ook beter waar het geld van een kaartje naartoe gaat.
Worden de decors hier ook gemaakt?
Alles rondom kostuums en rekwisieten gebeurt hier, maar de decors zijn zó groot. We hebben in Zuidoost daarvoor een grote loods. Ook worden de kostuums daar opgeslagen. Een keer in de zoveel jaar wordt een deel van de kostuums verkocht. Dat is met pijn in het hart, maar ook mooi: mensen zijn er zó blij mee. Tijdens Pride zag ik ooit een hele boot vol outfits, waar ik aan had meegewerkt.
Wat maakt dit werk na al die jaren nog steeds bijzonder?
Het blijft vernieuwen: andere producties, andere ontwerpers, andere werelden. Je maakt iets van begin tot eind en ziet het later terug op het toneel. Dat blijft elke keer speciaal.
Wat is verborgen parel in de Plantagebuurt?
Het monument van Jan Wolkers in het Wertheimpark. Ik vind het poëtisch en krachtig – een plek die altijd iets met me doet.
Is er een bijzondere Amsterdammer met wie je daar zou willen afspreken?
Femke Halsema. Ze was hier laatst om mbo-studenten persoonlijk te feliciteren. Ze kwam integer en betrokken op mij over. Ik heb enorme respect voor haar als vrouw.
Welke voorstelling moeten we in 2026 absoluut zien?
Tristan und Isolde vind ik prachtig en intens. En ik ben heel nieuwsgierig naar Theory of Flames, een nieuwe opera over twee mensen die verstrikt raken in complottheorieën.
Aan wie geef je het stokje door, en met welke vraag?
Ik geef het stokje door aan KIT, dat dit jaar 100 jaar bestaat.
Mijn vraag: Waar staat KIT voor en waarom is de naam veranderd?